Consumenten die geen ongeadresseerd reclamedrukwerk willen ontvangen, hebben duidelijke keuze mogelijkheden. Zij kunnen dit aangeven via een sticker op de brievenbus of, in sommige gevallen, via een digitale registratie. Gaat er toch iets mis, dan kan een klacht worden ingediend bij de afzender of verspreider. Pas daarna kan de Stichting Reclame Code, de SRC, de klacht behandelen.
Uit de cijfers over 2025 blijkt dat ongeadresseerd reclamedrukwerk maar beperkt terugkomt in formele SRC-uitspraken. Het aantal uitspraken over de Code Verspreiding Ongeadresseerd Reclamedrukwerk, de VOR, daalde van 17 in 2024 naar 10 in 2025. Ook kwam ongeadresseerd drukwerk als medium iets minder vaak voor in ander uitspraken: 28 keer in 2025 tegenover 33 keer in 2024.
Dat betekent niet dat er nooit iets misgaat. Wel laat het zien dat veel signalen al eerder kunnen worden opgepakt. Bij klachten over ongeadresseerd reclamedrukwerk geldt namelijk eerst een voorfase: de consument meldt de klacht bij de afzender of verspreider. Die krijgt dan de kans om het probleem direct op te lossen, bijvoorbeeld door een bezorgfout te herstellen of de registratie aan te passen.
Voor consumenten is dat belangrijk. Een klacht hoeft niet meteen een formele procedure te worden om serieus te worden genomen. Juist doordat klachten dicht bij de praktijk worden behandeld, kunnen ze vaak sneller en eenvoudiger worden opgelost.
De cijfers laten daarmee een nuchter beeld zien. Ongeadresseerd reclamedrukwerk blijft zichtbaar binnen het stelsel van zelfregulering, maar in een beperkt en herkenbaar kader. De sector heeft bovendien een eigen verantwoordelijkheid om klachten serieus te nemen en waar mogelijk direct op te lossen.
Voor MailDB bevestigt dit dat duidelijke regels, goede klachtenroutes en keuzevrijheid voor huishoudens bij elkaar horen. Zo kan brievenbusreclame zich blijven ontwikkelen op een manier die beter aansluit bij wat consumenten wel of niet willen ontvangen.